Αναζήτηση – Κραυγές 1982

Αναζήτηση

 

Πούνε η θάλασσα αδελφέ

το βλέμμα μου να πλύνω;

Το γαλανό το πέλαγος,

οι γλάροι, τα ψαρόνια;

 

Στέλνω ματιές στο άγνωστο,

βοριά, νοτιά και δύση.

Κάμποι-βουνά, όλο στεριά.

Δε φθάνουν σ’ακρογιάλια.

 

Και νά’ταν μπορετό,

και νά’ταν να πετάξω.

Θαλασσοπούλι να γινώ

σ’αφρούς να κολυμπήσω.

 

Όσο περ’σσεύει απ’τη ζωή,

στης θάλασσας μιαν άκρη,

να το περάσω. Ως τα στερνά.

Και στη νερένια αγκαλιά

να γύρω το κορμί μου

 

Πράγα 11-7-76

Reply