Νέστορας – Ελεύθερες Ώρες 1966

Νέστορας

 

Νερό στις χούφτες μού’δωσε,

ψωμί, σπαστό κρεμύδι,

δυο ελιές ξυδάτες χαραχτές

και ίσκιο απ’τη φτελιά του

που ήτανε ριγμένος.

 

Λαλιά της μάθησης ορθή

απ’τη ζεστή καρδιά του

γέμισε με τις σκέψεις του

τον άδειο νου του νέου.

Και νεφομέριασε σωστά

 

Πούθε του κόσμου η αρχή;

Λακίσανε οι θεοί του,

πήγαν στα σίγουρα, ψηλά;

Ή μες στη γης χωθήκαν

κι αποζητούν πιστούς τους;

 

Η συλλογή του γέροντα

καταδρομής ριγμένη

Δεν οδηγεί στο πουθενά

ή ολούθε με πηγαίνει,

κουβαλητή στις γενεές

 

Ώ γέρο Νέστορα Θεέ

διαγουμιστή του νού μου,

μυρτιές σκορπάς τριγύρω σου

λευκόγενες ιδέες

που λάγνα με ακολουθούν

με τη μιλιά σου αιώνια.

Reply