Τίποτα – Κραυγές 1982

Τίποτα

 

Ανήμπορος, δειλός,

το κάστρο κουρσεμένο.

Πέρασε ο φόβος νικητής

βολεύτηκα στον ίσκιο.

Κρατούσα αργυρό σπαθί

ντουφέκι δοξασμένο.

Λυγίσανε τα χέρια μου

ντροπιάστηκαν τα όπλα.

Ξερμάτωτος, ανίκανος

σέρνομαι στη ντροπή μου.

Συμβιβασμούς μίας ζωής

αμάχητος πολεμιστής

φοβήθηκα τη νύχτα

κρύφτηκα την ημέρα.

Αντί να βγώ στο διάσελο

τις ντουφεκιές να ρίξω

ν’ανάψει τ’αργυρό σπαθί

να λυτρωθεί η ζωή μου,

αντί τη ροδοδάχτυλη

αυγή να τραγουδήσω

να βρω συντρόφους γελαστούς

χορό χαράς να στήσω,

νικήθηκα δεν πάλεψα.

Ατίμασα τη ζωή μου.

Τα όρνια μείναν λεύτερα

τις σάρκες να ξεσκίζουν.

 

Γιαουντέ 26-2-82

Reply