Φωνές – Κραυγές 1982

Φωνές

 

Δεν φθάνουν οι φωνές,

κραυγές κατατρεγμένων.

Ανήμποροι, ξώμαχοι, ταπεινοί

του πόνου δουλευτάδες.

Στέρφες ελπίδες, όνειρα

λιανόφεγγες ζωές.

Τον ίσκιο τους παρηγοριά

μοναδικό συντρόφι.

Περνάνε χάνονται προσμένοντας

χρόνο με παραχρόνο

πικρό το γλυκοχάραμα

οι νύχτες φοβισμένες.

Αγέλαστοι για μια ζωή

μέρα καλή δεν ήρθε.

Ξεγέλασαν τους πόθους τους

δε νοιάστηκε κανένας.

Περνάνε ανθρώποι της ψευτιάς

ψευτόλογα σκορπάνε:

«ταχιά θα είναι πιο καλά»,

δειλοί που το ξεχάσαν.

Κι ούτε στη σκέψη μια φορά

κι ούτε που τους θυμούνται

τους ταπεινούς κι ανήμπορους

τους δουλευτές του βάλτου.

 

Γιαουντέ 23-2-1982

Reply