22nd July 2008

You are currently browsing the daily archive for 22nd July 2008.

Πως το λένε; Κουτσοί, στραβοί στον Άγιο Παντελεήμονα.

Είμαστε σοβαροί; Δε λέω, ξεστραβώθηκε η Seat με τον Donkerwolke και μετά τα ομοειδή του “φοβερού” DaSilva που από την Alfa 147 μέχρι το Seat Toledo to μόνο που άλλαζε ήταν τα σηματάκια, είδαμε ένα αυτοκίνητο πραγματικά όμορφο.

Δε γίνεται όμως ρε παιδιά, άντε αφαιρώ τις πίσω πόρτες, άντε το βαφτίζω κουπέ!

Εντάξει, γέρνει λίγο ο ουρανός πίσω, αν και απότομα, και το πίσω σταθερό παραθυράκι είναι μικρό και φέρνει σε κουπέ. Όχι όμως και κουπέ το Ibiza!

Αφού τα είπαμε με το Sirocco χωρίς κώλο, κουπέ δε γίνεται. Εξ ορισμού χάτσμπακ κουπέ δεν υπάρχει. Το κουπέ πρέπει να είναι fastback, δηλαδή το πίσω τζάμι σταθερό. Και να έχει κώλο (το είπαμε).

Είναι όμως το χούι του ομίλου VW, ότι πιάνει να το μαγαρίζει. Για εταιρία που δεν είχε ΠΟΤΕ κουπέ σε ΚΑΜΙΑ μάρκα της, αυτό παραπάει. Είναι το δεύτερο μέρος των βαφτισίων που έκανε η Audi στα τρίπορτα 80άρια και τα έλεγε και κουπέ τρομάρα της.

To Audi quattro coupe του 83 ήταν απλά ένα τρίπορτο χάτσμπακ 80.

Κι άλλο ένα. Το Audi quattro Coupe του 92. Χάρμα.

Το μόνο που θα μπορούσε να λέγεται κουπέ ήταν το Karmann Ghia και αυτό ήταν ένα αυτοκίνητο που ζήτησε η VW να της φτιάξει ο Karmann που πλήρωσε την Ghia να του δώσει ένα σχέδιο που είχε ετοιμάσει νωρίτερα για την Chrysler. Τόσο έντονο ήταν το γονίδιο τ ης VW!

Άκου κουπέ το Ibiza! Σε λίγο θα μας πουν και το Toledo σεντάν. (σημ.: είναι notchback)

Και για να μην ξεχνιόμαστε, να πως είναι τα κουπέ αυτοκίνητα:

H BMW 335i Coupe του ’07: Μεγάλη κλίση του *σταθερού* πίσω παρμπριζ, φάστμπακ πίσω τελείωμα, χυτή οροφή και κώλος!

Αλλά τι να πεις, εδώ και η smart το fortwo το λέει κουπέ, και δεν καταλαβαίνουν πως θίγουν έτσι τα αυτοκίνητα της Mercedes που όντως είναι κουπέ. Λέγε λέγε θα νομίζει ο κόσμος πως η Α-Class η τρίθυρη (αυτοκίνητο με αντεστραμμένη πίσω κολώνα) είναι το κουπέ και η CLK σεντάν.

Ρε που πάμε ρε, που πάμε;

Tags: , , ,

Γλοιώδες, αλλά με τέτοια καψούρα τέτοια λόγια.

Λοιπόν, αν και είμαι της Mopar και όχι τόσο της GM, αυτήν την Camaro θα την ψώνιζα.

Το πιθανότερο είναι να τρίζει σα ρημάδι από την πρώτη μέρα, τα πλαστικά να είναι σκληρά, τα καθίσματα ρηχά, οι τσιμούχες να εξέχουν και να σου μένουν τα μισά πράγματα στο χέρι.

Όπως επίσης πιθανό είναι να μπαίνει με μούτρα και να βγαίνε με κώλους, να πλέει και να γλυστράει και να γέρνει μόλις ακουμπήσεις το τιμόνι, που θα είναι τόσο ενδιαφέρον να το στρίβεις όσο να ανάβεις το μάτι της κουζίνας.

Το αυτόματο κιβώτιο θα αλλάζει ταχύτητα πριν προλάβεις να πατήσεις γκάζι, και θα κατεβάζει στη στροφή στον… επόμενο τόνο. Το χειροκίνητο θα ανακατέβει τη βενζίνη και θα θες λαμπάκι στο ταμπλό για να ξέρεις τι σχέση έχει. Και το πιθανότερο είναι να υπάρχει τέτοιο λαμπάκι, μαζί με καμιά χιλιοστή ακόμη, δείκτες, ενδείξεις και κάθε λογής μέτρηση πίεσης και θερμοκρασίας, ούτε γέρος στην εντατική.

Και όμως τη θέλω. Τη θέλω να τη βλέπω, να την χαϊδεύω, να ακουμπάω το αιχημρό της κορμί, να ανοίγω την τεράστια πόρτα της και να βουτάω στην καμπίνα της, σα σε ταξίδι στο παρελθόν, όταν τα εσωτερικά των αυτοκινήτων ήταν άσχημα και χαμηλής ποιότητας.

Και όμως τη θέλω. Να πατάω το γκάζι με το δεξί και το φρένο με το αριστερό να κρατάει τους εμπρός κάτω για να απαλλαγούν οι πίσω από το περιττό λάστιχο πάνω στη ζάντα. Και πάνω απου ελαφραίνει το ντεπόζιτο από την πρώτη κούφια να θέλει άλλα 100 ευρώ για την επόμενη.

Και όμως τη θέλω. Να νοιώθω το βρυχηθμό του V8 στο στήθος μου στο ρελαντί και στις ρίζες του τριχωτού του στήθος μου στον κόφτη. Και ας έχει μόνο 425 άλογα για τα 1700+ κιλά της.

Τη θέλω.

(αλλάζω πλευρό, να δώ και το Dodge Challenger μια δόση, να αποφασίσω τι θα αγοράσω με 28.000 ευρώ όταν πάω στις ΗΠΑ, γιατί εδώ δεν πέρνω ούτε το Skoda που θέλω).

Tags: , , , ,