Η επανάσταση είναι εύκολη

Πόσα χρόνια ψήφιζε ο Έλληνας Πασόκ; Νέα Δημοκρατία; Πόσα χρόνια ψήφιζε μία το ένα μία το άλλο; Και τώρα πραγματικά πιστεύει κανείς πως ο Έλληνας άλλαξε; Πως ξαφνικά ο Έλληνας θα ψηφίσει κάτι διαφορετικό γιατί πήρε απόφαση να σταματήσει να κάνει αυτό που τόσο καιρό ξέρει μόνο να κάνει; Για να το πω ξερά: Πιστεύει κανείς πως αν στις εκλογές τις άλλης Κυριακής βγει πρώτο κόμμα η αριστερά, θα είναι γιατί ο Έλληνας άλλαξε ή μήπως γιατί παραμένει ακριβώς ο ίδιος;

Σε κάθε εκλογική αναμέτρηση είναι χαρακτηριστικό ότι άλλαζε κυβέρνηση στην Ελλάδα μόνο με την υπόσχεση του καλύτερου. Είναι περίεργο αυτό; Φυσικά και όχι, αφού κανείς δε θέλει να ψηφίσει κάποιον που θα του πει ότι αν τον επιλέξει, αυτός θα του κάνει τη ζωή μαρτύριο. Είναι όμως ρεαλιστικό;

Ασχολείται κανείς όμως με το ρεαλισμό στην Ελλάδα; Το ζήτημα πάντοτε είναι πως θα πετύχουμε το καλύτερο για τον εαυτό μας, για την οικογένειά μας. Μέχρι εκεί. Και έτσι ο ρεαλισμός κάνει διακοπές διαρκείας όσο εμείς κοιτάμε μόνο τι συμφέρει, τι δε μας θίγει, ή τι μας ακούγεται καλύτερο. Τι μας προσφέρει διέξοδο από τη βραδινή αϋπνία, ποια είναι αυτή η σκέψη που στην αγκαλιά της αφήνουμε τα προβλήματά μας και επιτέλους ανακουφιζόμαστε. Ρεαλισμός εδώ δε χωράει.

Αν χωρούσε, θα είχαμε όλοι απαντήσει στην απλή αυτή ερώτηση που λέει «πιστεύεις πως υπάρχει έξοδος από αυτή την κατάσταση χωρίς θυσία;» Ή έστω θα ξέραμε αν αυτό που βλέπουμε ως λύση είναι μια εικόνα από το γνώριμο πρόσφατο παρελθόν ή από το άγνωστο αλλά διαφορετικό μέλλον.

Και έτσι, χωρίς απαντήσεις στα βασικά ερωτήματα πορεύεται ο Έλληνας και ετοιμάζεται να γίνει επαναστάτης. Μέσα σε δύο μόλις χρόνια, εκείνος ο ίδιος άνθρωπος ξύπνησε και είναι έτοιμος να τα αλλάξει όλα, να φέρει τα πάνω κάτω, να καθαρίσει το τοπίο. Πως;

Κάνοντας το μόνο πράγμα που ξέρει να κάνει πάντοτε. Να ψηφίσει αυτόν που του υπόσχεται ανακούφιση, τα καλύτερα, την εύκολη λύση. Αυτόν που θα τον βολέψει ή τέλος πάντων θα τον ξεβολέψει λιγότερο, αυτόν που του τάζει έξοδο χωρίς θυσία, αυτόν που τον κάνει να ελπίζει στην επιστροφή στο γνώριμο πρόσφατο παρελθόν.

Η μόνη διαφορά σε αυτή την επανάσταση είναι τα ονόματα στο ψηφοδέλτιο. Ακόμη και οι όροι είναι ίδιοι. Γιατί βλέπεις ο Έλληνας έχει σύντομη μνήμη, είναι το τέρας που ξεχνά, το κτήνος που κοιμάται. Και έτσι μπορεί ο καθένας να του κουνάει το δάχτυλο 30 χρόνια για τις δικομματικές του κακές συνήθειες, και να τον κράζει για την έλλειψη πλουραλισμού στη βουλή, για την έλλειψη ελέγχου στις αυτοδύναμες κυβερνήσεις. Και μετά, σαν παρθενογεννημένος, ο ίδιος να του μιλάει για ισχυρή κυβέρνηση αριστεράς, αυτόνομη. Να του λέει πως θα κυβερνήσει με το ίδιο σύστημα του μπόνους των 50 εδρών που τόσο καιρό έκραζε ως απαράδεκτο αλλά όταν μπόρεσε και μύρισε το φαί, δεν μπήκε φυσικά στον κόπο να το αλλάξει. Γιατί τώρα ο σκοπός έχει αγιάσει τα μέσα, γιατί η επανάσταση είναι εφικτή, γιατί αυτές οι εκλογές που όλοι οι τοίχοι είχαν γράψει πως αν άλλαζαν κάτι θα ήταν παράνομες, τώρα θα το αλλάξουν.

Λοιπόν; Τι ισχύει; Μπορούν τελικά ή δε μπορούν να αλλάξουν κάτι οι εκλογές; Αν ναι, δεν είναι αυτή η μεγαλύτερη κωλοτούμπα της αριστεράς, μια λέξη που τόσο της αρέσει να χρησιμοποιεί τελευταία. Δεν γίνεται έτσι και η αριστερά μέρος του συστήματος διακυβέρνησης που διατηρεί τις εκλογές σα φάκα, ώστε να δίνει στον άνθρωπο την ψευδαίσθηση πως εκείνος αποφασίζει; Δεν το λέω εγώ, το λέει η αριστερά 30 χρόνια τώρα. Και επειδή τώρα το αλλάζει, διαφαίνεται πως η αριστερά θα είναι ο δούρειος εκείνος ίππος που θα εισάγει την ιδέα της ήττας ως λύση.

Διακρίνει κανείς εδώ πως υπάρχει μια ροή, μια συνέχεια των πραγμάτων, που αν ήμουν των συνωμοσιών μπορεί και να έβλεπα σαν οργανωμένο σχέδιο καταστροφής της χώρας. Είναι αυτό το ενοχλητικό σενάριο βλέπεις που λέει πως ποτέ κυβέρνηση της δεξιάς, του Καραμανλή τζούνιορ, δε θα μπορούσε να κάνει ότι έκανε ο Γιώργος Παπανδρέου. Και πως αυτός ήταν και ο λόγος που οι εκλογές του 2009 με τόση ευκολία παρέδωσαν την εξουσία στο Πασόκ του «λεφτά υπάρχουν» μακριά από το «έρχονται δύσκολες ημέρες». Και φυσικά ο Έλληνας, πάντα προβλέψιμος και τυπικός στη διαδικασία αυτή, διάλεξε την εύκολη λύση, πήρε τα «λεφτά» και ψύχραιμος ότι δεν τον κυβερνά η δεξιά είχε σαφώς πιο ήπιες αντιδράσεις στη σφαγή που ακολούθησε. Και από το «δε θέλουμε βοήθεια» πεισθήκαμε πως είναι η καλύτερη λύση, και από το «δε θα έχουμε κούρεμα» δεχτήκαμε το πόσο τυχεροί είμαστε.

Και τώρα σειρά έχει η μεταμόρφωση του «η Ελλάδα μέσα στο ευρώ» να ολοκληρωθεί, και να πάμε στο «έξω απ’το ευρώ και με όποιο κόστος». Το ίδιο σενάριο λέει πως το Πασόκ είναι πολύ δεξιό, ή πολύ φθαρμένο για να κάνει τέτοια μανούβρα. Πως τώρα χρειάζεται νωπή εντολή, φρέσκια ψυχραιμία πως κυβερνά ο καλύτερος, ο πιο δημοκρατικός, ο λιγότερο δεξιός, αυτός που θα καταργήσει τα ΜΑΤ, που θα δώσει πνοή ελευθερίας. Χρειάζεται αριστερά για να πείσει για τα χειρότερα που θα έρθουν, ώστε να μην υπάρχει πλέον κανένας τρόπος να γράψουν πάλι τα σπρέι «κάτω η Χούντα», να μη μπορεί να μιλήσει κανείς για αυταρχισμό και να χωνέψει ο Έλληνας την ήττα και να πάει σπίτι του ήρεμος.

Πως μπορεί η αριστερά να πάρει απόσταση από ένα τέτοιο σενάριο συνομωσίας όταν έχει κάνει τόσο μεγάλη κωλοτούμπα, όταν έχει γίνει το σύστημα που τόσο καιρό αποστρέφεται, όταν πατάει πάνω του για να χτίσει αυτό που τόσο καιρό κατηγορούσε ως αιτία όλων των κακών;

Πως μπορεί η αριστερά να πάρει απόσταση από ένα τέτοιο σενάριο συνομωσίας όταν βρέθηκε μετά τις εκλογές του Μαίου σε θέση να κάνει πράξη όλα αυτά που τόσο καιρό ευαγγελιζόταν, αλλά προτίμησε να το ρισκάρει για να πάει για το τζακ-ποτ;

Πως μπορεί η αριστερά να πάρει απόσταση από ένα τέτοιο σενάριο συνομωσίας όταν φάνηκε πως περιμένει με τη σειρά της από τον Έλληνα να ξανακάνει αυτό που τόσο καιρό του έλεγε να σταματήσει, να ψηφίσει δηλαδή πάλι για κυβέρνηση αυτοδυναμίας;

Και όμως, τόσοι πολλοί πουβλέπουν μια επανάσταση να γίνεται σήμερα. Μια επανάσταση που θα αποτινάξει όλα τα κακά των τελευταίων 30 ετών. Μια επανάσταση που θα μεταμορφώσει τις εκλογές και θα τις κάνει, αντίθετα με πριν, να αλλάζουν τελικά τα πράγματα. Μια επανάσταση στην οποία είναι τόσο απλό να συμμετάσχεις που δε χρειάζεται καν να αλλάξεις τις παλιές κακές σου συνήθειες. Μια επανάσταση που μπορείς να την πετύχεις ψηφίζοντας όπως ψήφιζες πάντα, την εύκολη λύση, αυτόν που σου τάζει και αυτόν που σου ζητά αυτοδυναμία για να κυβερνήσει άνετα.

Πόσα χρόνια ψήφιζε ο Έλληνας Πασόκ; Νέα Δημοκρατία; Τώρα απλά θα ψηφίσει και αριστερά.

Tags: , , , ,