Το λάιφ-στάιλ πέθανε

Ποιος τη θυμάται την ποδιά στο σχολείο; Αυτή τη μπλέ αηδία που ψωνίζαμε από το Μινιόν κάθε χρόνο τέτοιες μέρες. Μας χάλασε η ποδιά και την καταργήσαμε. Μας έπνιγε την προσωπικότητά μας, μας στερούσε την μοναδικότητα και το χαρακτήρα μας, μας έκρυβε το στιλ. Και χωρίς ποδιά, μπήκαμε στο χορό του λάιφ-στάιλ και από  ομοιόμορφα ρομπότ γίναμε ομοιόμορφοι γκλαμουράδες. Τώρα, πλήρωνε!

Αρχίζει η σχολική χρονιά εδώ στο UK. Παπούτσια, παντελόνια, κάλτσες και μερικά τ-σερτ, ένα μπουφάν, μια φόρμα, αθλητικά παπούτσια και ένα σετ πόλο μπλουζάκια με το σήμα του σχολείου. Όλα μαζί, 55 λίρες. Τέλος. Γιατί; Γιατί δεν έχουν μάρκα. Έχουν μόνο αυτό το σηματάκι που λέει «made in Vietnam» ή «made in Bangladesh» ή, στα πιο ακριβά, «made in China». Το ίδιο που λένε και τα ρούχα του Gap, του H&M, του Zara, αλλά και του Timberland, του Nautica και του North Face που τόσο πολύ αγαπήσαμε στην Ελλάδα από τότε που πέθανε η ποδιά.

Οι μάρκες αντικατέστησαν την ποδιά και  αποκατέστησαν την προσωπικότητά μας στο στερέωμα. Μπορέσαμε με αυτές να δείξουμε ποιοι πραγματικά είμαστε, ποιους έκρυβε πίσω της η ποδιά τόσα χρόνια.

Και σαν άλλη αποτυχημένη γαλλική επανάσταση, η επανάσταση της ποδιάς έριξε το βασιλιά και έφερε τον αυτοκράτορα. Έφυγε το μπλέ πανί και έδωσε τη θέση του στο ριγέ θαλασσί γαμω-μπλουζάκι της Ralph Lauren, ψωνισμένο κοψοχρονιά από το McArthurGlen.

Γιατί το χρήμα τέλειωσε, η λαχτάρα για λάιφ-στάιλ όμως ποτέ. Και με 35 ευρώ το πόλο μας ακούγεται ακόμη κελεπούρι, γιατί αντί να δούμε το «made in Laos» βλέπουμε το αλογάκι να κόβει τις ρίγες και μάλιστα σε φυσικό μέγεθος. Και έτσι το ξεκίνημα της σχολικής χρονιάς στην Ελλάδα, αντί για τις 55 λίρες θα πάει κάνα 300άρι, και λίγα λέω.

Μας έφαγε το λάιφ-στάιλ. Μας έφαγε και μας τρώει ακόμη. Γιατί ακόμη και τώρα, που οι παχιές αγελάδες ψόφησαν, αν δεν έχει σηματάκι, δεν αξίζει. Δεν αναδεικνύει το περιεχόμενο. Κάτσε έξω από τον ΟΑΕΔ ένα πρωί και κόψε πόση μάρκα περνάει από μπροστά σου. Όλο το επίδομα πάει σε σηματάκια.

Και δεν είναι μόνο τα ρούχα; Ακόμη στα σούπερ μάρκετ την ιδιωτική ετικέτα (τα προϊόντα που έχουν σήμα το σήμα του σούπερ μάρκετ δηλαδή) πολλοί την έχουν για «τους φτωχούς». Δεν πάει το χέρι βρε παιδί μου να πάρουν το φτηνό. Θα είναι μάπα! Λες και παράγει ο Βασιλόπουλος γιαούρτι ξαφνικά και δεν είναι κάποιος από τους άλλους που ψωνίζεις τα γιαούρτια τους ούτως ή άλλως, απλά με το δικό τους σηματάκι.

Εδώ υπάρχει κόσμος ακόμη που βάζει βενζίνη μόνο από την «καλή». Και ουρά έξω από τη Shell για την 100άρα, και ας βαράει 2 ευρώ το λίτρο από το 2009.  Γιατί ρε παιδί μου, εγώ, αυτή βάζω. Είναι μέρος της ταυτότητάς μου, αυτού που είμαι.

Έχει γίνει ο κάθε έλληνας ένα από αυτά τα γύφτικα αυτοκίνητα που έχουν σειρά τα αυτοκόλλητα στην εμπρός πόρτα κάτω από τον καθρέφτη, με ότι μαλακία έχει βάλει ο ιδιοκτήτης τους πάνω για να κάνει το δικό του «customizing». Για να εκφραστεί καλύτερα. Για να νοιώσει κάποιος!

Λες και είναι η βασίλισσα της Αγγλίας και έχει μόνο συγκεκριμένες-εγκεκριμένες μάρκες και προμηθευτές από τους οποίους ψωνίζει. Και όλα τα υπόλοιπα είναι κατιμάς, δεν είναι για εμάς, είναι για τους άλλους, τους παρακατιανούς που δεν έχουν στιλ, δεν ξέρουν να ζήσουν.

Και πάει στον λαστιχά να βάλει λάστιχα και ψωνίζει μόνο πρώτη μάρκα για το «αμάξι». Μη δεν είναι Bridgestone ή Goodyear, και πού’σαι, το καλό μοντέλο έτσι;  Δεύτερη μάρκα δεν μπαίνει πάνω. «Δεν παίζω με την ασφάλειά μου» σου λέει, γιατί βλέπεις είναι τόσο ψηλό το επίπεδο που η αξία της ανθρώπινης ζωής δεν σηκώνει οικονομία στα λάστιχα. Εξάλλου το ξέρει. Το φτηνό λάστιχο είναι σκοτώστρα.  Και πληρώνει.

Όπως θα πληρώσει και τώρα. Και θα φύγει όλο το επίδομα για να ντύσει ένα παιδί για το σχολείο. Γιατί τον χάλασε η ποδιά, που άφηνε τα παιδιά να είναι παιδιά και να ασχολούνται μόνο με αυτό που είναι και όχι με αυτό που θέλουν οι γονείς τους να δείχνουν.  Γιατί η ποδιά τα έκανε πρόβατα, ενώ αυτός ξέφυγε και δεν πήγε προβατηδόν να ξεσηκώσει όλα τα καλάθια του Timberland όταν βάρεσε διάλυση.

Βλέπεις φέτος ακόμη αντέχει. Του χρόνου όμως;  Πότε θα το πάρει πρέφα πως το λάιφ-στάιλ πέθανε. Εξάλλου αυτό που καταλάβαμε στην Ελλάδα ως λάιφ-στάιλ ήταν λάθος. Το πιάσαμε στραβά. Πήραμε τη μόστρα και χάσαμε την ουσία. Αυτό όμως είναι για την επόμενη φορά, που θα αγγίξω το θέμα του δημοφιλέστερου ελληνικού χόμπι: του καφέ.

Καλά ψώνια!

 

 

 

 

Tags: , , , , , ,